پكي از هوا
گلويم را پر از هوا مي كنم
انگار مي خواهم فرياد بزنم
هواي تازه را به ريه هايم مي رسانم
گويي نفسي عميق مي كشم
گونه هايم پر بادند
بادبادكي را باد مي كنم شايد
….
و دود را بيرون مي فرستم
سيگارم را پك مي زنم
ЮђӨTỌBļớĞ
BānØØЎê ĢĦām's Blog
شعرت تصویرش رو میرسونه
ممنون
من
معمولا سیگار نمی کشم
فکر می کنم آدمهای سیگاری
نمی فهمند
که اندوه،
بی سیگار
چه زجرآورتر است.