آسمان را كه از آن خود كرد
به دورش پرسه مي زد
مبادا
كسي يا چيزي
از او بگيردش
*
جايي براي كليك
بانوي غم
89.04.17
پارك پرديسان
~ توسط BānØØЎê ĢĦām در ژوئیه 9, 2011.
نوشته شده در توقفي ناگهاني ميان عقربه ها
در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایلها کلیک نمایید:
شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. ( بیرون رفتن / تغییر دادن )
شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. ( بیرون رفتن / تغییر دادن )
شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. ( بیرون رفتن / تغییر دادن )
درحال اتصال به %s
مرا از دیدگاههای پس از این، به وسیلهی رایانامه آگاه کن.
مرا در مورد نوشتههای تازه به وسیلهی رایانامه آگاه کن.
هر نوشتهی تازهای را در نامهدان خود دریافت نمایید.